Het is april 2013. Ik sta op de top van een berg in het Andesgebergte van Peru. Tranen over mijn wangen. We hebben zojuist een traditionele Inka-ceremonie uitgevoerd om Pacha Mama te bedanken voor alles dat zij ons geeft. Drie coca-bladeren met een driehoekig steentje erop, dat is wat ik teruggeef aan Moeder Aarde. Dit is het moment waarop alles verandert, al weet ik dat zelf nog niet.

Mijn beeld van de wereld verandert compleet. Alsof ik vanaf de top van de berg het plots anders zie. Ik dacht de waarheid in pacht te hebben met mijn sterk-rationele opvoeding en economische opleiding. Ik dacht te snappen hoe de wereld werkt. Vraag en aanbod en vrije markt. Maar ik weet niets van wat de natuur ons geeft. Zomaar en voor niets.

Het is alsof op dat moment een klein zaadje is geplant in mijzelf. En ik geef het water met mijn tranen. Langzaamaan, over de jaren die volgen, ontkiemt het zaadje zich tot een gedrevenheid om mij in te zetten voor duurzaamheid en de medemens. Niets dat past in de economische modellen die ik heb geleerd.

In 2017 komen yoga en meditatie op mijn pad en de natuur in mijzelf ontvouwt zich als voorzichtige eerste bloesem aan een winterkers. Ik ontdek hoe ik zelf onderdeel ben van de natuur. En hoe wij allemaal verbonden zijn met elkaar, hoe wij één zijn.

Na 2019 begint het echt te stromen. Ik leer over etnobotanie, permacultuur en wildplukken. Voor het eerst voel ik me verbonden met een stukje natuur in de buurt, al is het slechts een klein ruig paadje in een stadspark van Amsterdam. De eerste stap op dat pad voelt elke keer als een omarming van bomen en struiken, een geborgen plek waar ik even mag uithuilen. Ik voel me gegrond.

In 2024, na een reis van 9 maanden door Europa lerend over permacultuur en off-grid leven, start ik Gegrond. Mijn focus is het herstellen van de balans in ons eco-systeem – een betere relatie tussen mens en natuur. En die begint bij jezelf. Met meditatieve wildplukworkshops vinden we de verbinding met onszelf en de natuur om ons heen.

Gegrond is mijn manier om terug te geven aan Moeder Aarde. Mijn gift ter dank aan wat zij geeft, mijn ‘drie coca-bladeren en een driehoekig steentje’. Want hoe meer mensen kunnen ervaren wat de diepere verbinding met de natuur doet, hoe beter wij voor onze Moeder Aarde zullen zorgen.